تصور کنید در ابتدای یک روز کاری، ده‌ها کارمند هم‌زمان اعلام می‌کنند که نرم‌افزارهای سازمان کند شده‌اند، ارتباط با سرور قطع و وصل می‌شود و دسترسی به اینترنت نیز کیفیت همیشگی را ندارد. تیم IT از یک سو وضعیت سرورها را بررسی می‌کند و از سوی دیگر به سراغ سوئیچ‌ها، روترها و لینک‌های ارتباطی می‌رود؛ اما هنوز مشخص نیست مشکل دقیقا از کجاست. در چنین شرایطی، تفاوت میان یک زیرساخت سنتی و یک شبکه حرفه‌ای مشخص می‌شود. در شبکه‌ای که مانیتورینگ شبکه سازمانی به‌ درستی پیاده‌سازی شده باشد، مدیر شبکه برای پیدا کردن مشکل مجبور نیست تک‌تک تجهیزات را بررسی کند. سیستم مانیتورینگ می‌تواند وضعیت تجهیزات، ترافیک، پهنای باند، تأخیر، خطاها و بسیاری از شاخص‌های دیگر را به‌صورت مداوم بررسی کند و حتی پیش از جدی شدن اختلال هشدار دهد.

امروزه شبکه بخش حیاتی بسیاری از کسب‌وکارهاست. از سیستم حسابداری و اتوماسیون گرفته تا تلفن تحت شبکه، مجازی‌سازی، سرویس‌های ابری و ارتباط میان شعب، همگی به عملکرد صحیح زیرساخت وابسته هستند. بنابراین مانیتورینگ شبکه دیگر یک قابلیت جانبی نیست؛ بلکه بخشی از مدیریت حرفه‌ای فناوری اطلاعات محسوب می‌شود.

مانیتورینگ شبکه سازمانی چیست؟

مانیتورینگ شبکه سازمانی یا Enterprise Network Monitoring فرآیندی است که طی آن وضعیت تجهیزات، ارتباطات، سرویس‌ها و ترافیک شبکه به‌صورت پیوسته اندازه‌گیری و تحلیل می‌شود. هدف اصلی این فرآیند آن است که تیم فناوری اطلاعات بتواند به سه سؤال مهم پاسخ دهد: آیا تجهیزات و سرویس‌های شبکه در دسترس هستند؟ آیا عملکرد آن‌ها در محدوده طبیعی قرار دارد؟ و اگر مشکلی ایجاد شده است، علت اصلی آن چیست؟ برای رسیدن به این هدف، یک سیستم مانیتورینگ شبکه اطلاعات مختلفی را از تجهیزاتی مانند روتر، سوئیچ، فایروال، سرور، اکسس پوینت، ماشین مجازی و حتی سرویس‌های ابری دریافت می‌کند. این اطلاعات سپس در قالب نمودار، داشبورد، گزارش و هشدار در اختیار مدیر شبکه قرار می‌گیرد.