ممکن است یک سازمان برای راه‌اندازی Citrix هزینه قابل توجهی صرف سرور، شبکه، ذخیره‌سازی و لایسنس کند، اما در نهایت تجربه کاربران به یک دستگاه کوچک روی میز آن‌ها وابسته باشد. اگر این دستگاه نتواند قابلیت‌های Citrix را به‌درستی ارائه کند، نتیجه می‌تواند تأخیر تصویر، مشکل در اتصال تجهیزات USB، اختلال صدا و تصویر یا تجربه کاربری نامطلوب باشد. به همین دلیل انتخاب زیروکلاینت مناسب Citrix فقط به این معنا نیست که در مشخصات یک دستگاه عبارت «Citrix Support» نوشته شده باشد. نوع Firmware، پشتیبانی از HDX، نسخه کلاینت، توان پردازشی Endpoint، کیفیت خروجی تصویر، شبکه و تجهیزات جانبی همگی در عملکرد نهایی موثر هستند. در این مقاله بررسی می‌کنیم زیروکلاینت Citrix چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد و هنگام انتخاب Endpoint برای محیط Citrix به چه مواردی باید توجه کرد.

زیروکلاینت مناسب Citrix چه نوع زیروکلاینتی است؟

زیروکلاینت دستگاهی سبک برای دسترسی کاربران به منابع پردازشی متمرکز است. برخلاف کامپیوترهای معمولی که بخش عمده پردازش برنامه‌ها را به‌صورت Local انجام می‌دهند، در معماری VDI یا Virtual Desktop Infrastructure، پردازش اصلی در دیتاسنتر یا زیرساخت ابری انجام می‌شود. Endpoint در چنین معماری‌ای بیشتر نقش رابط میان کاربر و محیط مجازی را برعهده دارد؛ یعنی تصویر و صدای Session را دریافت می‌کند و ورودی‌هایی مانند کیبورد، ماوس و تجهیزات جانبی را به محیط مجازی منتقل می‌کند. بنابراین، منظور از زیروکلاینت Citrix دستگاهی است که بتواند دسترسی مناسب و پایدار به دسکتاپ‌ها و برنامه‌های ارائه‌شده توسط زیرساخت Citrix را فراهم کند. نکته مهم این است که در بازار، اصطلاح Zero Client گاهی برای دستگاه‌های دارای Firmware یا سیستم‌عامل Embedded نیز استفاده می‌شود. بنابراین هنگام خرید بهتر است به‌جای تکیه صرف بر عنوان تجاری دستگاه، معماری، Firmware و قابلیت‌های واقعی آن بررسی شود.